A aposta pola canteira

Óscar_García_Pinchi_DéporImaxe – La Voz de Galicia

@VillaverdeRCD

Levo varios días pensando no artigo co que estrear o blog, e cheguéi á conclusión de que coma nun equipo de fútbol, a canteira ten que ser a primeira pedra dun proxecto deportivo, polo que non había mellor tema co que debutar

A estas alturas, xa sabedes que o Fabril (Dépor B) caeu eliminado diante do Navalcarnero, e con iso dixo adeus ás opcións de ascender á Segunda B, outro ano máis. Xa son varias as tempadas que os rapaces de Manu Mosquera loitan por regresar á categoría de bronce do fútbol español, e esta tempada houbo un cambio de modelo, a aposta por xente non formada en Abegondo, co especial protagonismo dos fichados na canteira catalana (Damm e Barça) e tamén de Portugal.

Dos “Made in Abegondo“, hai dous rapaces que destacan sobre o resto, e nos que eu persoalmente teño moitas expectativas postas. Un deles é Óscar García, máis coñecido coma “Pinchi“, e o central de máis de nivel dende Pablo Insua, Róber Suárez. Agora o dilema da afeccionada e afeccionado, e por suposto da dirección deportiva, é o que vai pasar neste verán con estes dous rapaces. Eu agardo que fagan os adestramentos e participen nos encontros co primeiro equipo no verán, polo menos, e teñamos a oportunidade de ver a Lucas e Pinchi xuntos, se é que o de Monelos segue no equipo nesa altura.

O debate está claro, deben formar parte do primeiro equipo, ou polo contrario, ter unha saída a un Segunda B ou Liga Adelante? Hai moitas formas de velo, a máis común sería cesión, posto que sería moi difícil que poidan ter os minutos que precisan nunha plantilla ampla, e o importante é ter minutos a estas idades, esencial pra medrar na súa formación.

Existe a posibilidade de que formen parte do primeiro equipo, se a plantilla é curta, e lle dan oportunidades, aínda que é a opción menos probable, máis isto é o que fixo o Málaga con Pablo Fornalls, o Sporting con Jorge Meré ou Carlos Castro, ou máis preto de nós, o Celta hai tempo con Santi Mina ou Jonny. Quizais na aposta do Sporting tamén inflúe a situación económica do club asturiano, acosado polas débedas e a abafante presión da LFP, pero o certo é que apostaron por eles e eso ninguén o pode negar.

Non se pode negar o inxusto que é pra a xente da canteira ter que saír, pra fichar a xente coma Manu Fernández e Jonás, que tiveron unha nula contribución ou incluso negativa nalgún caso, no do Arxentino, moi posiblemente privou a Cardoso da súa oportunidade. Tamén están os xogadores cos que non se conta, coma Lopo e Luisinho. O ideal sería contar cun máximo de 20 xogadores, e dar oportunidades á xente da canteira.

Hai unhas semanas lin unha intervención do noso presidente, Tino Fernández , “A mí me gustaría parecerme al Athletic de Bilbao” dixo. Coido que pra parecerse a ese equipo, un gran exemplo, tan só hai que ver cal é o seu maior tesouro e como o traballan, Lezama, e o noso debe e ten que ser facer medrar Abegondo, coa xente axeitada ao cargo da canteira e coa firma de máis convenios, ademáis de en Galicia, tamén na nosa área de influencia pra traer rapaces de, Asturias (parte occidental), o Bierzo e o norte de Portugal.

Se as cousas se fan ben, sería un proxecto moi ilusionante, pero pra facer isto ou algo semellante, hai que dar as oportunidades no primeiro equipo, sen iso, todo o que se fale ou escriba sobre a canteira, é unha simple utopía.

  • “Un equipo de fútbol é coma un piano. Precisas de oito persoas que o movan, e tres que poidan tocar o maldito instrumento”.

Bill Shankly,histórico ex-adestrador do Liverpool.

Advertisements